dorienrozing.jpg
Dorien Rozing Hoofdredacteur
bart.jpg
Bart Peters Fotograaf

In De Kast Met....

In de rubriek 'In De Kast Met...' duikt L'HBTQ Magazine in de kast van een interessant figuur uit een bepaalde scene of gemeenschap. Deze keer waren we te gast bij Max Samauth, fotograaf en bovendien Mr. Rubber International 2015. De foto's zeggen genoeg: Max houdt van zijn rubber.

Naam: Max Samauth
Beroep: Fotograaf/Editor
Leeftijd: 28 jaar
Scene: Rubber
Titels: Mr. Rubber Nederland 2014/ Mr. Rubber International 2015
"Dankzij rubber is mijn ego wel wat gegroeid ja"

De kast van Max is erg overzichtelijk. Hij houdt van rubber én van overzicht. Alle accessoires zijn in plastic boxen opgeborgen en hij weet precies waar alles ligt. Bijkomend voordeel: zo blijft het rubber goed bewaard. “De afgesloten boxen zijn goed voor rubber. Dan blijft het stofvrij en blijft het op z'n mooist. En ik berg alles binnenstebuiten op. Rubber maak je schoon met een speciale zeep waardoor het mooi gaat glanzen en als je het dan tussen je gewone kleren hangt, komen er allemaal pluisjes op. Dat wil je echt niet.”

“Ik ben al acht jaar bezig in de scene. Ik begon voorzichtig de scene te verkennen via internet en heb zo van mensen die ik ontmoette een pak geleend om eens te voelen hoe het was. Het eerste item wat ik kocht was een vacuümbed. Ik wilde iets kopen waar ik ook andere, jonge mensen mee kon bereiken die dat ook wilde ervaren. Ik was toen nog student en deed een fotografieklus; met dat geld ik direct dit item gekocht. Ik zette het op mijn Kinky-profiel en toen kon ik leuke, jonge mensen 'binnenhalen' die ik wilde ontmoeten.”

Bloedheet

Max is als voormalig Mr. Rubber International een publiek figuur en daar heeft de scene een goede aan. Hij is mateloos enthousiast over rubber en geregeld in het buitenland te vinden om dat te laten zien. Afgelopen zomer stond hij tijdens Gay Pride op een boot. “Het was bloedheet, en dan is full-rubber wel heftig. Het ademt niet en neemt de temperatuur van buiten aan dus je staat al snel te koken als de zon schijnt.”

Hoeveel zoiets kost? “Zo'n pak kost een paar honderd euro. Alles is met de hand en op maat gemaakt. Ik ben nu een beetje uit vorm maar rubber is gelukkig lekker elastisch. Je hebt misschien wat meer glijmiddel nodig... Als je afvalt is het erger: dan gaat rubber los zitten terwijl ik rubber het mooist vind als het strak zit. Loose rubber is voor mij niet heel sexy. ”

“Ik wissel casual af met catsuit. Op een feestje draag ik vaak een rubbershirt. Maar als ik echt wil opvallen, ga ik in full rubber. Dan ben ik op mijn best, dat is mijn signature. Ik ben heel zuinig op mijn rubber. Sommige mensen kopen elk jaar een nieuw pak; als ik een scheurtje ergens heb, plak dat gewoon waardoor mijn spullen langer meegaan.” Hoe je dat plakt? “Gewoon, met bandenplakspul.”

Binnen de scene draagt iedereen zijn of haar rubber anders. In je pak kun je kleuren verwerken die vervolgens weer betekenis hebben. Zo staat blauw voor seks ('neuken'), grijs voor bondage en fuschia voor spanking. Maar niet iedereen werkt volgens de kleurencode: “De code komt uit de jaren zeventig en is gebaseerd op de 'hanky code'. In de scene heb je mensen die zich aan de code houden maar ook mensen die dat niet doen en een bepaalde kleur gewoon mooi vinden, zoals ik. Dat kan wel eens voor verwarring zorgen dus daarom is het wel goed om altijd even te checken wat iemand met zijn kleur bedoelt. Vroeger was dat niet zo maar gelukkig zijn mensen wat netter geworden.”

Vriend Kriszly voegt toe: “Een vriend van ons had eens een keer een geel pak aan op een feest omdat hij dat mooi vond, totdat er opeens iemand tegen zijn been aan begon te plassen. Geel staat namelijk voor het uitwisselen van urine. Daar was hij niet zo blij mee...”

Hoe Max zich voelt in full-rubber? “Dat moet je aan Kriszly vragen.” Kriszly: “Max is van zichzelf soms een beetje verlegen en onzeker, maar als hij in full-rubber is, wordt het een heel ander persoon. Veel zelfverzekerder, wat mysterieuzer en hij durft gewoon meer. Als je Max in full-rubber op het podium zet, is hij helemaal in zijn element.”

“De rubberscene in Nederland is heel vriendelijk”, vervolgt Max. Het heeft me inderdaad wel wat zelfverzekerder gemaakt; niet alleen in fetisj maar ook in mijn werk. Je kunt wel zeggen dat mijn ego wat is gegroeid dankzij de Mr. International Rubber-titel.”

“Een pak aantrekken duurt zo'n 20 minuten. Ik doe dat met siloconenglijmiddel dat ik in de binnenkant van het pak smeer; niet met talkpoeder zoals veel mensen. Ik vind dat teveel schuren. Vaak komt er ook nog iemand aan te pas die mij helpt met de armen; die zijn altijd lastig.” En als je 'm dan weer uitdoet? “Dat gaat sneller en doe ik meestal onder douche. Na een dag lang rubber dragen voelt dat echt als een bevrijding, maar als ik mijn pak na een uur alweer moet uittrekken, is het ook een beetje jammer.”

Praktische vraag: hoe zit het met toiletbezoekjes? “Dat is soms een uitdaging. In sommige pakken zit een functionele rits maar je moet oppassen, want soms kan je voorhuid tussen de rits gaan zitten. Ik heb verhalen gehoord van mensen waarbij er schaar aan te pas moest komen om dat weer los te knippen...”

Ouders

“Mijn ouders wisten lang niet wat ik deed. Maar toen ik Mr. Rubber 2015 werd, ging ik veel reizen om de scene te promoten. Het viel ze op dat ik veel weg was en ik deed daar ook een beetje geheimzinnig over. Ze dachten dat ik een drugsdealer was! Toen heb ik ze een foto van mijzelf in rubber laten zien: 'Dit ben ik en ik draag rubber'. Mijn zusje zei meteen 'oeh, mooi!' Mijn ouders vonden het uiteindelijk ook prima. Die waren allang blij dat ik geen dealer was.”

Max is fotograaf en hij maakt geweldige foto's in de kink-scene.

Meer over zijn fotografie vindt je op zijn website: www.samauth.com

 

 

 

 

dorienrozing.jpg
Dorien Rozing Hoofdredacteur
bart.jpg
Bart Peters Fotograaf