dorienrozing.jpg
Dorien Rozing Hoofdredacteur

It's all in the family

“Homoseksualiteit zit in je genen”. Als je deze stelling op Google intikt, krijg je een heel scala aan wetenschappelijke onderzoeken die dat onderschrijft. Je krijgt ongeveer hetzelfde aantal onderzoeken die dat weer tegenspreekt. Nog een zoekopdracht verder en je krijgt allerlei “weetjes” over de “biologische” kant van homoseksualiteit cadeau. Zo hebben lesbiennes langere ringvingers dan heterovrouwen, ruiken de oksels van homomannen anders en krijgen moeders die roken vaker lesbische dochters.

Met andere woorden: er is nog een hoop onduidelijkheid als het gaat om de biologie en homoseksualiteit. Hoewel er door biologen nog geen overduidelijk “homo-gen” gevonden is, zijn er wel stukken DNA die significant vaker voorkomen bij homoseksuelen dan bij hetero's. Het is dus niet gek dat er binnen één familie meerdere personen zijn die zich als LHBTQ (lesbisch/homo/bi/trans/queer) identificeren. Ondergetekende kwam tien jaar geleden uit de kast; enkele weken later volgde haar zus. “En m'n kleinkinderen dan?” Sorry mam. Zes broers en zussen over hun ervaringen.

Michel (32) en Angela (25) Otten

“Je zat bij me achterop de fiets en we waren op weg naar een concert toen je opeens zei dat je ook gay was”. Michel (32) weet nog wanneer zijn zus tegenover hem uit de kast kwam; zij kan het zich minder goed herinneren. “Oh, echt? Gewoon, zomaar op de fiets?” “Ja”, vertelt Michel. “Ik zei iets van 'Join the club' en toen moesten we snel doorfietsen want het concert begon.”

De twee komen uit een klein dorpje in het oosten van het land. Michel brak de lans door op zijn twintigste uit de kast te komen voor zijn ouders, broer en zus. Angela was toen dertien en herkende wel wat in het verhaal van haar broer. “Toen jij uit de kast kwam, wist ik eigenlijk allang dat ik ook gay was, maar toen drukte ik het nog weg. 'Dat kan helemaal niet' dacht ik vooral.”

Michel ging na zijn coming out zijn eigen weg: hij verruilde het ouderlijk huis voor Amsterdam en ging daar op avontuur. “Door ons leeftijdsverschil hield ik me nooit zo erg met mijn zusje bezig. Ik had dan ook niet door dat ze gay was of daarmee worstelde; ik had het gewoon écht niet verwacht.”

“De verwachtingen waren toch al een beetje bijgesteld dus ik kon er ook nog wel bij!”

Totdat ze op de fiets zaten. “Ik moest het gewoon zeggen”, zei Angela. Michel was de eerste wie ze het vertelde. Hun ouders wisten toen nog van niets. “Ik heb mijn zusje toen aangemoedigd met onze ouders te gaan praten. Ik zag dat ze er klaar voor was.” Of het scheelde dat Michel een soortgelijk gesprek al eerder had gehad? “Het was niet per se makkelijker voor mij om na Michel uit de kast te komen, maar voor onze ouders was het misschien wel handig. De verwachtingen waren toch al een beetje bijgesteld dus kon ik er ook nog wel bij!”

 

Michel heeft in Angela's ogen wel de grootste horde genomen door zich als eerste gay in de familie op te werpen. “Ik zag hem ermee worstelen. Maar dat is misschien wat een grote broer sowieso doet: de eerste zijn. Het was voor onze ouders vooral heel prettig dat Michel het “werk” al had gedaan.” Die reageerden dan ook goed, herinnert Angela zich. “Ze hebben onze andere broer toen maar gevraagd of hij niet óók gay was. Gewoon om het even te checken.”

 

Of hun band erdoor is veranderd? Nee, denken ze allebei. “We hadden altijd al een goede band. Als we in dat dorp waren blijven wonen waren we misschien meer naar elkaar toegetrokken, maar hier in Amsterdam zijn we in eerste instantie broer en zus, daarna pas allebei gay.”

 

Mirte (33) en Bente (29) van den Oosterkamp

 

Bij Bente en Mirte waren het de concerten van Anouk waar de zoektocht naar hun seksuele identiteit begon. Ze zitten in een café (allebei cola, “gewoon, zo'n normale hoor”) als ze daaraan terugdenken. “Rond mijn 15e ging ik samen met Bente naar al die Anouk concerten. Ik zat vaak op de Anouk-chat en Bente is zelf nog even lid geweest van de fanclub. Achteraf gezien zat er een enorme hoeveelheid aan lesbiennes-in-de-dop binnen die schare aan Anouk-fans, al was ik daar zelf nog niet zo mee bezig. Pas rond mijn 21e ging ik de scene wat meer ontdekken en kwam ik uit de kast.”

 

Toen Mirte haar eerste vriendinnetje kreeg, vertelde ze het haar ouders en haar zusje. “Ik vond dat best moeilijk om te horen omdat ik net zelf met die ontdekking bezig was”, vertelt Bente. “Dat ging niet zo soepel en ik heb heel lang gedacht dat ik de juiste jongen gewoon niet was tegengekomen.” Bente's coming out werd ook vanwege haar ouders steeds opnieuw uitgesteld. “Ik was heel bang dat ze teleurgesteld zouden zijn als hun tweede dochter óók gay bleek te zijn. Ik dacht de hele tijd 'Oh my god, wat moet de familie hier wel niet van denken?!'

 

Achteraf gezien waren die zorgen totaal onnodig. geweest. Mirte: “Mijn moeder heeft wel eens iets opgezocht in de bieb over het hebben van meerdere lesbische dochters, maar dat was vooral uit nieuwsgierigheid. Onze ouders zijn altijd super supportive geweest en ook onze oma en oma vroegen altijd of we onze vriendinnetjes mee wilden nemen.”

 

Ik dacht de hele tijd: 'Oh my god, wat moet de familie hier wel niet van denken?'

 

 

De twee zussen hebben jarenlang samengewoond en hun gezamenlijke voorliefde voor vrouwen heeft die band alleen maar versterkt. “Bij Mirte vond ik veel erkenning en herkenning. We gaan samen uit, hebben the L-Word gekeken tot we erbij neervielen en gaan elk jaar naar de Roze Filmdagen.” Ook een voordeel: ze begrijpen elkaars grapjes. “Toen ik vrij snel met mijn toenmalige vriendin ging samenwonen en er direct twee katten bij nam, heeft Mirte zich daar kostelijk over vermaakt. Ik was een lopend stereotype.”

 

Beiden zien dan ook vooral voordelen aan de situatie. “Als Mirt niet gay was geweest, had ik me bij mijn familie toch altijd de vreemde eend in de bijt gevoeld. Nu zijn we gewoon een meerderheid!” Ook naar hun ouders toe heeft het geholpen dat ze samen waren, denkt ze. “Het heeft het gesprek op gang gebracht en het voor hen 'normaler' gemaakt. En het is ook gewoon veel gezelliger. Ik kan het iedereen aanraden!”

 

Emma (26) en Linda (25) Birnie

 

Net als Bente en Mirte hebben ook de zussen Birnie samengewoond. Maar dat hoeft niet te betekenen dat ze alles van elkaar wisten. Emma: “Toen Linda vertelde dat ze gay was, vond ik het wel gek dat ik dat nooit had gezien. Ik had altijd het idee gehad dat ik haar het beste kende van iedereen. Maar dat was dus helemaal niet zo.”

Volgens mij ben ik wel lesbischer dan jij

Beide zussen hebben een andere beleving als het gaat om hun seksualiteit. Linda: “Bij mij was het veel meer een proces. Ik wist dat ik op meisjes viel maar dat heb ik nog een hele tijd voor me gehouden. Bij mijn zus was het gewoon zo dat ze opeens een vriendin had.” “Klopt”, beaamt Emma. “Eigenlijk ben ik nooit echt uit de kast gekomen. Ik kwam terug van een stage in het buitenland en had een vriendin. Dat ging gewoon zo.”

 

Het nieuwtje verbaasde Linda eigenlijk niets. “We gingen in die tijd wel samen naar de Trut ofzo, en dan nam Emma ook wel eens een meisje mee naar huis. Er werd geen label op geplakt: het was gewoon zo.”

 

Ik denk dat het ook komt omdat er vanuit onze omgeving altijd heel relaxed over het onderwerp werd gedaan”, vervolgt Emma. “Ik voetbalde, ging veel om met jongens en zat in het 'pottendispuut' van surfvereniging D.E.R.M. Toen Linda mij dan ook vertelde dat ze gay was, dacht ik dan ook 'Huh, dat klopt niet. Dat zeggen mensen juist altijd over mij!' Ik word gewoon verliefd en dan maakt het me niet uit of het een man of een vrouw is. Daar deed ik nooit zo moeilijk over.”

Ik had het idee dat ik Linda het beste kende van iedereen. Maar dat was dus helemaal niet zo

Daarin staan de zussen toch wel anders. “Volgens mij ben ik wel lesbischer dan jij”, denkt Linda. Emma: “Ja, jij voélt je ook meer lesbisch, kijkt makkelijker mooie vrouwen met Martijn [oudere broer /red.] en bent ook meer bezig met de scene.” “Al heb ik wel 's meegedaan aan een lesbisch voetbaltoernooi”, voegt ze daaraan toe. “Dat was ook wel heel gay.”

 

Of vader en moeder Birnie net zo relaxed zijn als de zussen zelf? “Ja, best wel”, denkt Emma. “Onze moeder heeft meteen een lidmaatschap bij het COC afgesloten. Ze vertelde gisteren nog vol trots dat ze nog altijd met dat pasje in haar portemonnee rondloopt!”

 

Jesse (20) en Mike (20) Cornelissen

 

Jesse z'n tweelingbroer Mike (20) groeiden samen op in Twente. Er valt geen accent te bespeuren – “mensen vinden dat ik klink als een Leidse kakker” – maar daar doen ze, zoals ze zelf zeggen, dan ook heel hard hun best voor. De twee komen uit dezelfde baarmoeder – “ok, Mike was één minuut ouder” – en zijn allebei homo, maar daar houdt de gelijkenis wel zo'n beetje op.

Mike was de eerste die vertelde dat hij homo was. Hij was 12 toen hij naar zijn moeder ging. Jesse hoorde het later maar vond het wel prima. Dat hij zelf ook op jongens viel, wist hij toen nog niet. “Het werd een optie toen andere mensen die link legden. Omdat Mike en ik tweeling zijn, vroeg men zich af of ik ook niet homo was. Dan ga je er wel over nadenken ja.”

We zitten niet in elkaars vaarwater. Dat is wel heel praktisch.

Uiteindelijk duurde het nog vijf jaar voordat Jesse zijn broer volgde. “Ik heb bij Mike gezien hoe moeilijk hij het ermee had op school. Die ellende wilde ik mezelf besparen.” Ook naar zijn ouders toe vond Jesse het moeilijk. “Dat zou betekenen dat ze opeens twee homoseksuele zoons hebben: daar gáán je kleinkinderen!” Mike keek er eerlijk gezegd niet van op. “Het was best wel overduidelijk dat Jesse ook homo was, maar wie ben ik om daar over te beginnen? Ik liet hem altijd maar gewoon, maar toen hij ermee kwam, dacht ik 'hèhè, eindelijk'.” “Dat ik Mike zag worstelen heeft me laten wachten”, voegt Jesse toe. “Maar uiteindelijk heb ik wel bij hem kunnen afkijken hoe je jezelf het beste kunt uitdragen naar de buitenwereld.”

 

Hun seksualiteit heeft de band die ze hebben wel veranderd, denken ze. Helemaal sinds ze allebei uit huis zijn. “We zijn wat rustiger en minder bitchy naar elkaar geworden”, denkt Jesse. Ook scheelt het dat ze niet op dezelfde types vallen: “We zitten niet in elkaars vaarwater, dat is wel praktisch.”

Ik ben jou wel eens tegengekomen op Tinder. Volgens mij heb ik je 'geliked'.

“Jesse valt op zo'n beetje het compleet tegenovergestelde van wat ik leuk vind aan een jongen”, zegt Mike terwijl hij een vies gezicht trekt. “Hij valt op groot, veel borsthaar en ouder.” “Ja, en jij valt op jongetjes die nog maar net meerderjarig zijn”, bitcht Jesse terug.

 

Op het gebied van dating hebben de broers dus hun eigen weg gevonden. “Ik hoefde Jesse niet te introduceren op Grindr of Tinder; dat vond hij allemaal zelf wel uit.” Beide apps zijn locatiegebonden en dat leidde nog wel eens tot komische situaties. “Ik ben jou wel eens tegengekomen op Tinder”, bekent Mike. “Volgens mij heb ik jou 'geliked', maar jij mij niet.” Jesse: “Nee tuurlijk niet, dat is toch ook een beetje viezig?!”

 

“Volgens mij hebben we ook wel eens elkaars afdankertjes gekregen”, vervolgt Mike. “In Twente zijn er simpelweg niet zoveel homo's actief op Grindr dus dan kwam het wel voor dat ik met iemand aan het daten was die daarvoor met Jesse gedate had.” Mike vond het wel grappig; Jesse iets minder. “Toen was ik al helemáál klaar met die persoon!”

 

Bitchy of niet, de twee jongens zijn wel blij met elkaar. “Als tweeling heb je sowieso een bijzondere band. We begrijpen elkaar gewoon heel goed. En omdat we ook nog 's allebei homo zijn, begrijpen we elkaar nog beter.”

 

 

 

 

dorienrozing.jpg
Dorien Rozing Hoofdredacteur